Η Μεγάλη Εβδομάδα, και μαζί της η Μεγάλη Σαρακοστή, φθάνει στο τέλος της. Το Μέγα Σάββατο είναι η τελευταία της μέρα και το μοναδικό Σάββατο του έτους που δεν καταλύουμε (τρώμε) ούτε λάδι.
Ο Κύριος βρίσκεται στο μνήμα, στον Άδη και ο Άδης «στένων βοά», όπως ακούμε στα τροπάρια του Μεγάλου Σαββάτου. Δηλαδή ο Άδης είναι πολύ στενοχωρημένος και απευθύνεται προς τον Κύριο φωνάζοντας ότι έχει τελειώσει η εξουσία που είχε μέχρι τώρα. Επειδή ο Χριστός είναι ο πρώτος και ο μόνος που έρχεται με εξουσία ανώτερη από τη δική του, για να αναστήσει το ανθρώπινο γένος. Αυτή είναι και η ο ορθόδοξη αναπαράσταση της Αναστάσεως, η «Ἡ εἰς ἅδου κάθοδος». Ο Κύριος εξέρχεται από το μνήμα, πατώντας πάνω στις πύλες του Άδη, του Κάτω Κόσμου, που έχουν πέσει, και μαζί του ανασταίνει όλο το ανθρώπινο γένος, που παριστάνεται στα πρόσωπα του Αδάμ και της Εύας, που τους τραβάει μαζί του.
Πηγή Πεμπτουσία
Στους ναούς η ετοιμασία είναι λαμπρή. Τα πένθιμα άμφια, τα καλύμματα και ο διάκοσμος του ναού αλλάζουν. Όλα παίρνουν χαρούμενη όψη, περιμένοντας την Ανάσταση του Χριστού. Ο Εσπερινός της Κυριακής του Πάσχα γίνεται μαζί με τη Θεία Λειτουργία του Αγίου Βασιλείου το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου. Από τον λαό μας η ακολουθία αυτή αποκαλείται «Πρώτη Ανάσταση». Πρόκειται για μια μοναδική ακολουθία, στην οποία κυριαρχεί η χαρούμενη αναμονή της Αναστάσεως. Ο ιερέας, σκορπίζοντας φύλλα δάφνης στον ναό, καλεί τον Κύριό μας να αναστηθεί: «Άνάστα ὁ Θεός, κρῖνον τήν γῆν, ὅτι σύ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι».
Το βράδυ είναι πια όλα έτοιμα να γιορτάσουν τη μεγαλύτερη γιορτή της Ορθοδοξίας, την Ανάσταση του Χριστού. Όλα είναι λαμπρά, φωτισμένα, χαρούμενα. Ο ιερέας από την Ωραία Πύλη μας καλεί: «Δεῦτε λάβετε φῶς». Οι λαμπάδες φωτίζουν τον ναό, φωτίζουν τα πρόσωπα των πιστών, φωτίζουν τις ψυχές των χριστιανών, που βγαίνουν έξω , για ν΄ ακούσουν, να ψάλλουν, να κηρύξουν το «Χριστός Ανέστη». Είναι το Πάσχα… Αναστάσεως ημέρα…
Ο Κύριος βρίσκεται στο μνήμα, στον Άδη και ο Άδης «στένων βοά», όπως ακούμε στα τροπάρια του Μεγάλου Σαββάτου. Δηλαδή ο Άδης είναι πολύ στενοχωρημένος και απευθύνεται προς τον Κύριο φωνάζοντας ότι έχει τελειώσει η εξουσία που είχε μέχρι τώρα. Επειδή ο Χριστός είναι ο πρώτος και ο μόνος που έρχεται με εξουσία ανώτερη από τη δική του, για να αναστήσει το ανθρώπινο γένος. Αυτή είναι και η ο ορθόδοξη αναπαράσταση της Αναστάσεως, η «Ἡ εἰς ἅδου κάθοδος». Ο Κύριος εξέρχεται από το μνήμα, πατώντας πάνω στις πύλες του Άδη, του Κάτω Κόσμου, που έχουν πέσει, και μαζί του ανασταίνει όλο το ανθρώπινο γένος, που παριστάνεται στα πρόσωπα του Αδάμ και της Εύας, που τους τραβάει μαζί του.Πηγή Πεμπτουσία
Στους ναούς η ετοιμασία είναι λαμπρή. Τα πένθιμα άμφια, τα καλύμματα και ο διάκοσμος του ναού αλλάζουν. Όλα παίρνουν χαρούμενη όψη, περιμένοντας την Ανάσταση του Χριστού. Ο Εσπερινός της Κυριακής του Πάσχα γίνεται μαζί με τη Θεία Λειτουργία του Αγίου Βασιλείου το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου. Από τον λαό μας η ακολουθία αυτή αποκαλείται «Πρώτη Ανάσταση». Πρόκειται για μια μοναδική ακολουθία, στην οποία κυριαρχεί η χαρούμενη αναμονή της Αναστάσεως. Ο ιερέας, σκορπίζοντας φύλλα δάφνης στον ναό, καλεί τον Κύριό μας να αναστηθεί: «Άνάστα ὁ Θεός, κρῖνον τήν γῆν, ὅτι σύ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι».
Το βράδυ είναι πια όλα έτοιμα να γιορτάσουν τη μεγαλύτερη γιορτή της Ορθοδοξίας, την Ανάσταση του Χριστού. Όλα είναι λαμπρά, φωτισμένα, χαρούμενα. Ο ιερέας από την Ωραία Πύλη μας καλεί: «Δεῦτε λάβετε φῶς». Οι λαμπάδες φωτίζουν τον ναό, φωτίζουν τα πρόσωπα των πιστών, φωτίζουν τις ψυχές των χριστιανών, που βγαίνουν έξω , για ν΄ ακούσουν, να ψάλλουν, να κηρύξουν το «Χριστός Ανέστη». Είναι το Πάσχα… Αναστάσεως ημέρα…
