Το
κακό μονοπωλεί τη ζωή μας .Ένα γεροντάκι στο Άγιο ‘Ορος κάποτε μου έλεγε πως « ο άδειος τενεκές
κάνει τον σαματά» Και το χειρότερο πως παντού οι κακές ειδήσεις μονοπωλούν το
ενδιαφέρον.Έλεγε χαρακτηριστικά ένας παππούλης «δείτε το ενδιαφέρον αν ακούμε
κάτι από τις ειδήσεις ,κάτι απλό και καθημερινό.Δεν δείχνουμε κανένα
ενδιαφέρον.Αν όμως η είδηση φτάνει σε κάποιο γεγονός που προκαλεί ,που κάνει
θόρυβο,που ασχολείται για τις ζωές των άλλων, τότε λέμε -για δυνάμωσέ το.Το
κακό έχει τρόπο να κερδίζει τις εντυπώσεις».
Και
το ακόμα χειρότερο, είναι ότι το συνιθίζουμε .Ότι με το καιρό δεν μας κάνει
εντύπωση.
Λοιπόν
τι γίνεται ;Υπάρχει το καλό;Μήπως χάθηκε και αυτό μέσα στην δύναμη του καταρράκτη
των καιρών.Και αν υπάρχει ,που είναι κρυμμένο το καλό;
Λοιπόν
πάντα το καλό υπάρχει.Ποτέ δεν έπαψε και ούτε θα πάψει το καλό.Μα μένει πάντα
κρυμμένο.Γιατί το καλό έχει ένα παράξενο συνήθειο .Να παίρνει να μαραγγιάζει
από τους επαίνους των ανθρώπων.Και αγαπάει τα ήσυχα και τα απόμερα.Εκεί που
κανείς δεν θα το δει εύκολα.Είναι πάντα
κρυμμένο το καλό.Κρυμμένο στον ευσυνείδητο υπάλληλο που δεν βάζει νερό στο
κρασί του,κρυμμένο στη δασκάλα που την νοιάζει αν θα μάθουν τα παιδιά γράμματα,που
κόβει από τη ζωή της να μάθουν τα σχολιαρούδια τι έγινε το 21 και το 40,κρυμμένο
στην εθελόντρια που μαγειρεύει στα συσσίτια χωρίς να κυτάζει ρολόι , κριμμένο
στη μάνα που προσεύχεται μέχρι να μπεί το κειδί στην π΄όρτα από το παιδί της
,κρυμμένο στις γιαγιάδες που γυρίζανε με τα θυμιατήρια και τα πρόσφορα,κρυμμένο
σε εκείνους που μόνο ο Θεός ξέρει τα
καλά που κάνουν,και τόσοι τόσοι άλλοι.Ένας
ολόκληρος κόσμος καλωσύνης που υπάρχει και ευωδιάζει και που κάνει τη διαφορά.
Ας
μην απελπιζόμαστε είναι άνθρωποι και Άνθρωποι .Οι πρώτοι κάνουν εντύπωση οι
δεύτεροι πατούν τη γη πάντοτε.. σιγανά και ταπεινά.
