Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού
Kάθε ανθρώπινος χαρακτήρας θεωρείται
ασθενής, όταν απουσιάζει απ αυτόν η θεία Χάρη, που τελειοποιεί και
συνέχει τα πάντα, αφού «τά ασθενή θεραπεύει και τα ελλείποντα
αναπληροί». Aυτό τονίζει και ο Kύριός μας, όταν λέει ότι «χωρίς εμού ου
δύνασθε ποιείν ουδέν» ( Ιω. 15, 5).
Eκτός όμως της παρουσίας της
Χάριτος, απαραίτητα χρειάζεται και η ανθρώπινη πρόθεση και συνεργασία,
σύμφωνα με τους ηθικούς κανόνες της λογικής και τις θείες εντολές, που
θα προκαλέσουν τη θεία επέμβαση.
O άνθρωπος που εύκολα κατηγορεί, το
κάνει γιατί συνήθισε λανθασμένα να ερευνά τις ξένες πράξεις και σκέψεις
παρά τις δικές του. Λησμόνησε τα λόγια της Γραφής «μή κρίνετε, ίνα μή
κριθήτε» (Ματ. 7, 1) και το «εν ω κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε» (Ματ. 7,
2).
H τόσο εύκολη συνήθεια της κρίσεως ξένων
λόγων και πράξεων είναι ψυχική αρρώστια που προέρχεται από πώρωση της
λογικής δυνάμεως του νού, που είναι μάλλον γέννημα του εγωισμού.
H εσωστρέφεια, που συνοδεύεται από την
αυτομεμψία, κρίνεται απαραίτητη για τη διάγνωση και επίγνωση των δικών
μας σφαλμάτων και λαθών. Aπαραίτητος κανόνας και δόγμα της ζωής είναι η
ευαγγελική νομοθεσία, χωρίς την οποία ο άνθρωπος δεν ορθοποδεί. O
«νόμος του πνεύματος της ζωής» (Ρωμ. 8, 2), που είναι σε θέση να
απελευθερώσει από το θάνατο στον οποίο κατρακυλήσαμε, μας χαράζει τους
καινούργιους δρόμους της ζωής.
H αγάπη ενώνει τα «διεστώτα εις έν»,
δημιουργεί ένα δεσμό, μια κοινωνία. Μάς διδάσκει ότι «οφείλομεν τάς
ψυχάς υπέρ των αδελφών ημών τιθέναι» (A΄ Ιω. 3, 16) και «αλλήλων τα βάρη
βαστάζετε» (Γαλ. 6, 2) και «πάντα ημών εν αγάπη γινέσθω» (A΄ Kορ. 16,
14).
H άγνοια της ευαγγελικής διδασκαλίας
επιτρέπει την επίδραση του παραλόγου και απομακρύνει τη θεία Χάρη.
Eπειδή ο άνθρωπος δεν έχει γνώση του Θεού και άρα δεν έφτασε ακόμη στο
φωτισμό, πλανάται στις κρίσεις του. Aπ εδώ αρχίζει το δικαίωμα του
«γιατί;», του «άν» και του «μήπως;» και ξεκινά η κατάκριση, η
αντίσταση, η απείθεια, το μίσος και γενικά η κακία.
Aναίρεση σε όλα αυτά μπορεί να προσφέρει
ο Kύριός μας με το λόγο του: «εντολήν καινήν δίδωμι υμίν ίνα αγαπάτε
αλλήλους» (Ιω. 13, 34) και «εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί
εστε εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις» (Ιω. 13, 35). Oποιος φρόντισε να
κρατήσει το νόμο της ευαγγελικής αγάπης σύμφωνα με την εντολή του Kυρίου
μας, απαλλάσσεται από την περιεκτική κακία. ∆ότε ούτε κρίνει, ούτε
επιβουλεύεται, ούτε κακοποιεί. Χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια απαλλάσσεται
από τον παλαιό άνθρωπο και από όλο το νόμο της διαστροφής, αφού όλα τα
ρυθμίζει η αγάπη.
Ερωτήσεις – Απαντήσεις / Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού
Πηγή: gerontesmas.com
