"Ιεραποστολή : Αυτός ο κόσμος μπορεί να αλλάξει."
Την Κυριακή 24 Ιουνίου στις 7 το απόγευμα στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής θα προβληθεί ένα ωριαίο ντοκυμαντέρ με θέμα την Ιεραποστολή μας στην Ουγκάντα.Σενάριο -κείμενα- σχεδιασμός : Χριστίνα Σεφερλή.
Φωτογραφία -Βίντεο :Γιώργος Αγγελόπουλος.
Πρόκειται για ένα αφιέρωμα στην περυσινή μας ιεραποστολική μας δραστηριότητα ( 2017) στην Ουγκάντα,με χρώματα,εικόνες και ελπίδα από τις δραστηριότητες των ομάδων των εθελοντών που και φέτος διακόνησαν στην Ιεραποστολή μας.Μιλούν στην κάμερα οι ίδιοι οι εθελοντές ,Ιερείς της ιεραποστολής μας ,πιστοί αλλά και νέοι από την ενορία του Αγίου Σπυρίδωνος του Λουγκουζί.Παρουσιάζονται οι δράσεις,οι προσδοκίες ,τα όνειρα για τη συνέχεια και την εξέλιξη της Ιεραποστολής.Η παρουσία σας είναι σημαντική και δίνει θάρος σε αυτούς που εργάζονται και σε αυτούς που πιστεύουν πως η Ιεραποστολή μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.Σας περιμένουμε.

7η Αποστολή στην Ουγκάντα-από χώμα και όνειρα

7η Αποστολή στην Ουγκάντα-από χώμα και όνειρα
Ιούλιος Αύγουστος 2018.Μάθετε περισσότερα.Κάντε κλικ στην εικόνα

Εκκλησιαστικές επικαιρότητες

.

Διαβάστε σήμερα..

"

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2016

Αγιε μου Διονύση ήρθα.


 

Και να φανταστείς πως έτσι του Αγίου δεν έχω μιλήσει ποτέ ,κι ας τον έχω κάθε μέρα δίπλα μου.

π.Εφραίμ Παναούση

Είχε τελειώσει η Λειτουργία στο παρεκκλήσι του Αγίου .Με το αντίδωρο ακόμα κατηφορίζαμε τη σκάλα του.Από την έξω αυλή ,φωνές διαπεραστικές .Βγήκαμε να δούμε.
Μια καλογιαγιά –την ξέραμε από παλιά- ερχόταν στο μοναστήρι -.
Είχαμε καιρό να τη δούμε.Βγήκαμε  και τη χαιρετήσαμε με σεβασμό .
-Δόξα τω θεώ που ξανάρθα.Με αξίωσε η χάρη της Παναγίας και ήρθα.
Θαυμάζω την οικειότητα τέτοιων ανθρώπων με το Θεό.Τη  θαυμάζω και τη ζηλεύω .Εμοιαζε αλήθεια σας λέω σαν τη γυναίκα του Ευαγγελίου που άγγιξε τον χιτώνα του Χριστού.
‘Έφερνε δυο μπουκάλια λάδι.Ένα για την Παναγιά και ένα για τον Άγιο Διονύσιο.Προσκύνησε στο καθολικό  με σεβασμό και βγήκε στην αυλή.

-Θα μπορέσεις να ανέβεις στην εκκλησία τη ρώτησα;
-Άμα θέλω θα βοηθήσει ο Άγιος.
Ανέβηκε σιγά σιγά σκαλί σκαλί.Μέχρι που έφτασε και προσκύνησε όλες τις εικόνες.
Πήγε στον Άγιο Διονύσιο και καθώς δεν καλάκουγε άρχιζε να φωνάζει.
-Αγιε Διονύση μου ήρθα ,σου είπα ότι θα ρθω και ήρθα.Κι άρχισε να του λέει για τη ζωή της.Την κόρη της που αρρώστησε την εγγόνα της που παντρεύτηκε .
Του είπε  τα νέα της.Και δάκρυα πολλά .
Η πόρτα του αγίου Διονυσίου είχε γύρει και έβλεπα απ ο μισάνοιχτο της φιγούρα της γιαγιάς .Εκείνη και τον Αγιο.Όμοια κυρα Λωξάνδρα να μιλάει στη Παναγιά τη Μπαλουκλιώτισσσα να της λέει για τα βάσανα τα δικά της ,των παιδιών της ,του Δημητρού κι όλης της πόλης.
Κάθησε και την κυττούσα για ώρα μέχρι που οι λέξεις της γιαγιάς με γύρισαν στο σήμερα.
-Αντε Άγιε μου εγώ φεύγω κάντσε εδώ να φυλάς είπε η γιαγιά και έφυγε ..
Κατέβηκε τη σκάλα και έφυγε ησυχασμένη γιατί τα προβλήματά της τα άφησε στα χέρια του Αγίου,δηλαδή σε καλά χέρια.
-Στο καλό γιαγιά ,Σε ζηλεύω εσένα που του μιλάς έτσι του Αγίου με τέτοιο τρόπο .
Και να φανταστείς πως έτσι του Αγίου δεν έχω μιλήσει ποτέ ,κι ας τον έχω κάθε μέρα δίπλα μου.
Recommended Post Slide Out For Blogger