Εκκλησιαστικές επικαιρότητες

Την Τρίτη 24 Οκτωβρίου θα πραγματοποιηθεί προσκυνηματική εξόρμηση από την Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Ταμπουρίων στον Πειραιά, όπου θα προσκυνήσουμε την εικόνα της Παναγίας της Φανερωμένης ( των Ναυμάχων) και θα παραμείνουμε στην Ιερά Αγρυπνία που θα τελεσθεί στον Ιερό Ναό . Αναχώρηση με πούλμαν από την Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής στις 8.30μ.μ. και επιστροφή στην Ιερά Μονή περίπου στις 2.00π.μ.Δηλώσεις συμμετοχής στο τηλέφωνο 2295022228.

Η παλαιοχριστιανική Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου θα τελεστεί την Πέμπτη 26 Οκτωβρίου στον Ιερό Ναό του Συνδέσμου Αγάπης "ο Ιερός Χρυσόστομος " στην οδό Πυργοτέλους 3α στο παγκράτι, στις 6.30.μ.μ..Η καθιερωμένη ακολουθία του εσπερινού και η ομιλία δεν θα πραγματοποιηθούν.

Την Κυριακή 29 Οκτωβρίου στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής στις 10.15π.μ. και μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας θα βρεθούμε στο αρχονταρίκι για να θυμηθούμε στιγμές από το έπος του 1940 και να τραγουδήσουμε μαζί τραγούδια της Σοφίας Βέμπο ,τα τραγούδια της Νίκης.Μία ζεστή ευκαιρία για να πούμε τα ΟΧΙ του σήμερα...

Με τη χάρη και την ευλογία του Θεού η φιλανθρωπική ομάδα « από καρδιάς » της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής, συνεχίζει τη διακονία της στους ευαίσθητους και πονεμένους χώρους των φυλακών.Βρισκόμαστε κοντά σε αυτούς τους ανθρώπους και προσπαθούμε με τρόπο διακρικτικό να βοηθάμε όσο και όπως μπορούμε.
Για την διακονία αυτή χρειαζόμαστε και τη δική σας βοήθεια.Αυτή τη φορά χρειαζόμαστε:Ηλεκτρικά σώματα θέρμανσης
Παρακαλούμε αν μπορείτε να τα φέρνετε στην Ιερά Μονή Παναγίας -Πολυδενδρίου Αττικής με την ένδειξη για τις φυλακές , κάθε Κυριακή από τις 10.15π.μ. έως τις 12.30μ.μ.και κάθε Τετάρτη από τις 5.30μ.μ. έως τις 8.00μ.μ.
Ευχαριστούμε «από καρδιάς» πολύ.

Ελάτε να βοηθήσουμε στη συλλογή εκπαιδευτικού υλικού, παιχνίδια, παζλ, ενσφηνώματα, βιβλία για παιδιά ως 7 ετών,για ένα σχολείο παιδιών με ειδικές ανάγκες. Επίσης γραφική ύλη (μαρκαδόρους, μολύβια, ξυλομπογιές, μπλόκ ζωγραφικής κλπ.) .Η συλλογή γίνεται στο Μοναστήρι της Παναγίας της Χρυσοπηγής στο Πολυδένδρι Αττικής ,κάθε Κυριακή από τις 10.15π.μ. ..έως 11.30π.μ. και κάθε Τετάρτη από 5.30μ.μ. έως 8.00μ.μ. με την ένδειξη : Για το σχολείο με παιδιά με ειδικές ανάγκες.Ευχαριστούμε

Διαβάστε σήμερα..

"

Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

Άλλον πόνο σαν κι αυτόν δεν έχει.

π.Εφραίμ Παναούση 
Πριν από  καιρό βρέθηκα στο νησί της Κύπρου.Ένα ιερό νησί για αυτούς που τους ενδιαφέρει έτσι να το βλέπουν.Άλλο δεν είδα από Μοναστήρια, αρχοντικές Εκκλησιές και απομεινάρια αρχαία.Και βέβαια πόνο.Τόσα χρόνια μετά, πολύ πόνο.Είχα πάντα στο μυαλό μου πως μεγαλύτερος πόνος στα ανθρώπινα είναι μια μάνα να χάσει το παιδί της.Και οι πατέρες μας οι αρχαίοι τό λεγαν πως δεν είναι πιο τρανός πόνος από το να βλέπεις το παιδί σου να φεύγει. Ανταμώνω τέτοιους ανθρώπους και δσκολεύομαι όχι μόνο να τους μιλήσω αλλά και να τους κυττάξω. Είμαι παπάς μαθές και θαρρώ πως θα ζητήσουν από μένα το λόγο γιατί ο Θεός μου τους φύλαγε τέτοια τύχη.Τέτοιες ώρες δοκιμάζεται και η δικιά μου πίστη και σωπαίνω.Η σιωπή ίσως να τα λέει όλα.Γιατί μόνον Εκείνος ξέρει..
Εκεί λοιπόν βρέθηκα σε όμορφο μέρος που ένας παπάς καμωμένος από παλαιό καλό υλικό είχε φτιάξει ένα σπίτι για τους γερόντους και τα παιδιά τα παραδεισένια που έχουνε κάποιες ειδικές ανάγκες .Στο μαγεριό διακονούσε μια γυναίκα με χαρακωμένο το πρόσωπο και ψημένο από τον ήλιο αφού ο Θεός δεν λυπήθηκε τον ήλιο στην Κύπρο.Μαζί με τη συντροφιά  των Ελλαδιτών που επισκεφθήκαμε το νησί, ήτανε και μια μάνα που είχε χάσει το βλαστάρι της.Σαν ανάμωσαν λέει η Κυπριώτισα στην Ελλαδίτισσα.
-Γιατί φορείς μαύρα
-Έχασα το παιδί μου.απάντησε.
-Και πηγαίνεις στο μνήμα του;
-Κάθε μέρα ...
-Και του ανάβεις καντήλι;
-Ναι τ ανάβω....
-Τυχερή που είσαι .!!!
Παγώσαμε όλοι!!!
Και πόσο τυχερή είναι μια μάνα με θαμένο το παιδί της.! Μα ο λόγος δεν είχε αποσώσει και η Κυπριώτισσα συνέχισε.
-Είμαι μαθές μάνα αγνοούμενου. Άλλον πόνο σαν κι αυτόν δεν έχει. Δεν ξέρω άμα ζει ή πέθανε.
Κλαίγαμε όλοι.Με πόνο βουβό .Και οι δυό που ακόμα βαστούσαν ήτανε οι μάνες.Η μια γιατί αντάμωσε τον μεγαλύτερο πόνο.Κι άλλη γιατί είχε αναμμένο ακόμα εκείνο το στερνό καντηλάκι που το λένε ελπίδα......
Recommended Post Slide Out For Blogger