Αββά Κασσιανού:
Για το ότι δεν πρέπει να δίνουμε προσοχή στις αδυναμίες που παρουσιάζουν οι αδελφοί…
«Για
να μπορέσεις να φθάσεις σ’ αυτό το στόχο κι εσύ παιδί μου και για να
παραμείνεις αδιάκοπα κάτω από αυτό τον πνευματικό νόμο, οφείλεις, ζώντας
στο Κοινόβιο, να τηρείς τρία πράγματα, καθώς λέει κ ο Ψαλμωδός:
«Εγώ»,
λέει, «σαν να είμαι κουφός δεν ακούω τι λένε και σαν να είμαι άλαλος
δεν ανοίγω το στόμα μου για να απαντήσω. Eίμαι σαν άνθρωπος που δεν
ακούει και που δεν βγάζει λόγο από το στόμα του». (Ψαλμ.37, 14-15).
‘Ετσι να είσαι, παιδί μου, κι εσύ. Να συμπεριφέρεσαι σαν κουφός,
μουγγός και τυφλός. Αυτό βέβαια δεν ισχύει στη συμπεριφορά σου προς
εκείνον, τον οποίο λόγω της τελειότητάς του, έχεις επιλέξει ως πρότυπο.
Τυφλός και μουγγός να είσαι μόνο για εκείνους των οποίων η συμπεριφορά είναι ελλιπής.
Γιατί υπάρχει κίνδυνος για σένα, αν κοιτάζεις τους άλλους –και μάλιστα
όσους έχουν κάποια θέση κύρους- να μιμηθείς τρόπους συμπεριφοράς που
πρίν είχες απερίφραστα καταδικάσει.
Να
μην σκανδαλισθείς, αν ακούσεις ότι κάποιος είναι ανυπάκουος,
αντιδραστικός, ότι κατακρίνει ή ότι ενεργεί διαφορετικά από αυτά που εσύ
έχεις διδαχθεί.
Ούτε
όμως πάλι και να ξεγελασθείς, ώστε να μιμηθείς το παράδειγμα του. Να
είσαι σαν τον κουφό που περνάει μέσα από αυτές τις απρέπειες και τις
ακαταστασίες, χωρίς να ακούει και χωρίς να αντιλαμβάνεται τίποτα.
Αν
σε βρίζουν ή αν προσβάλουν κάποιον άλλο, εσύ να μένεις ατάραχος και να
μην κλονίζεσαι. Να ακούς αυτές τις ύβρεις σαν μουγγός, χωρίς να τις
ανταποδίδεις και να ψάλλεις συνεχώς μέσα στην καρδιά σου το στίχο του
Ψαλμού που λέει:
«Είπα
μέσα μου κι αποφάσισα να προσέχω τη συμπεριφορά μου και να μην αμαρτάνω
με τη γλώσσα μου. Έβαλα φραγμό στο στόμα μου, όταν ήταν μπροστά μου ο
αμαρτωλός, για να μην του δώσω αφορμή» (Ψαλμ. 38, 2-3).
Περισσότερο
από όλα όμως να τηρείς το τέταρτο σημείο το οποίο και θα είναι το
επιστέγασμα και η κορωνίδα των τριών άλλων που μόλις αναφέραμε. Να
γίνεις, όπως λέει ο Απόστολος, «μωρός και να παύσεις να έχεις
εμπιστοσύνη στη σοφία σου, ώστε να γίνεις πραγματικά σοφός» ( Α΄Κορ.
3,18).
Μην
κατακρίνεις και μη σχολιάζεις τις εντολές που έχεις λάβει. Να υπακούεις
πάντοτε με απλότητα και πίστη. Να θεωρείς ως άγιο, χρήσιμο και σοφό,
μόνο αυτό που θα έχει κριθεί ως ευάρεστο στον Θεό και στον Γέροντά σου.
Όταν έτσι ζεις και κινείσαι, θα μπορέσεις ασφαλώς να παραμένεις κάτω
από τον μοναχικό κανόνα και κανένας πειρασμός ή μηχανορραφία του Εχθρού
δεν θα μπορέσει να σε βγάλει από το Μοναστήρι».
