Μοναχός Μωυσής ο Αγιορείτης (+)
Ο ιερός Χρυσόστομος λέει πως στην πνευματική αγωγή η μεγάλη αυστηρότητα, οι συνεχείς επιπλήξεις και οι πολλές παρατηρήσεις και τιμωρίες πονούν, κουράζουν και αποθαρρύνουν.
Η διάκριση καλείται να σώσει και όχι να επιδεινώσει μια κατάσταση.
Η συγχωρητικότητα, η μετάνοια και η αγάπη υπερβαίνουν την όποια
αμαρτία. Ο ευγενικός, χαριτωμένος και ταπεινός τρόπος είναι χρήσιμος
πάντοτε. Το καλό δεν φέρνει καλό όταν καλώς δεν γίνεται.
Τους ανθρώπους
θα βοηθήσουμε καλύτερα με την αγαπητική αλήθεια, τη φιλαδελφεία και την
καταδεκτικότητα. Κάθε άνθρωπος έχει το κλειδί του, το κλικ του. Να μη
στεκόμαστε απέναντι του ως ανακριτές, δικαστές, ψυχαναλυτές και
κατήγοροι.
Η μεγάλη αρετή της διακρίσεως πρόκειται για θεοδώρητο και θεοχαρίτωτο
χάρισμα. Όσοι το έχουν δεν φλυαρούν, δεν ενθουσιάζονται εύκολα, δεν
απογοητεύονται ποτέ. Ο διακριτικός ποιμένας παραδειγματίζει,
ειρηνοποιεί, ανέχεται και υπομένει. Σηκώνει όσους πέφτουν, θεραπεύει
τους νοσούντες, εμπνέει την αρετή.
Γνωρίζει τι θα πει, πότε θα το πει, γιατί θα το πει, πόσο θα πει, τι
δεν θα πει. Προσπαθεί να διεγείρει την κάθε ψυχή, δίχως να θέτει
δυσβάστακτα φορτία στους ώμους των αδυνάτων. Βοηθά περισσότερο με το
σεμνό του παράδειγμα.
Μερικοί νομίζουν ότι πρέπει πάντοτε να είναι
σοβαροφανείς, αχαμογέλαστοι, εντελώς τυπικοί και σκληρά ψυχροί. Το γλυκό
χαμόγελο, το μετρημένο χιούμορ, η ζεστή ματιά, ο ιλαρός λόγος και η
ευπροσηγορία βοηθούν πολύ.
Η διάκριση προσφέρει ειρήνη, χαρά, φως. Δεν συμβιβάζεται με
υπερβολικούς φανατισμούς, ένοχες σιωπές, φοβικές οπισθοχωρήσεις, δειλές
καθυστερήσεις, με το μη βιωμένο παράδειγμα.
Πηγή: Βήμα Ορθοδοξίας
