Αν οι πολλοί επιμένουν να ξυπνήσεις .. εσύ μη σταματάς να ονειρεύεσαι..
Στην καρδιά της Αφρικής,στην Ουγκάντα,για έκτη χρονιά, μερικά όνειρα γίνονται πράξη.
Κάθε καλοκαίρι η Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής διοργανώνει αποστολή στην Αφρικανική χώρα της Ουγκάντας.Για έκτη συνεχή προσπαθούμε για δύο μήνες από τον Ιούλιο έως τον Αύγουστο ,να βοηθήσουμε όπως και όσο μπορούμε στον ιεραποστολικό και φιλανθρωπικό Αμπελώνα της χώρας.Στη λατρεία ,στην κατήχηση ,στις βαπτίσεις ,στα Ιατρεία,στην κατασκήνωση,στις Ιεραποστολικές εξορμήσεις.
Γιατί η ιεραποστολή είναι σημαντική όσο το νερό!
Mε τη δική σας βοήθεια ,η προσπάθειά μας συνεχίζεται
Εθνική τράπεζα : 656/201115-86
IBAΝ : 3301106560000065620111586
στο όνομα του ιερέως της αποστολής μας
George Nyombi
Ευχαριστούμε " από καρδιάς " πολύ.Ο Θεός να σας ευλογεί.

Εκκλησιαστικές επικαιρότητες

Εκκλησιαστικές επικαιρότητες
.
Καλή Παναγιά....

Η αποστολή μας στην Ουγκάντα συνεχίζεται και διανύει ήδη το δεύτερο μήνα !!
Ξεκίνησε τη δραστηριότητά της η δεύτερη ομάδα που αποτελείται από φοιτητές .Ευχηθείτε!!

Από το μπλοκ των εκδόσεων Χρυσοπηγή θα έχετε συνεχή ενημέρωση για την πορεία και εξέλιξη και της φετεινής μας αποστολής( της έκτης στη σειρά) της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής στην Ουγκάντα.Με την προσευχή σας είστε εδώ!!

To Λουγκουζάκι μας μεγαλώνει..ολοκληρώνεται

To Λουγκουζάκι μας μεγαλώνει..ολοκληρώνεται
το Δημοτικό μας σχολείο στο Λουγκουζί της Ουγκάντας.Μάθετε περισσότερα.Κοινοποιήστε το .Βοηθείστε.Κάντε κλικ στην εικόνα.

Διαβάστε σήμερα..

"

Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Ένα μάθημα ζωής.




Το Σάββατο 5 Αυγούστου παρευρεθήκαμε σε μία εξόδιο ακολουθία του Δημάρχου της πόλης της Ναμουγκόνα είναι μεγάλη πόλη ( προάστειο της Καμπάλλα) στην Ουγκάντα
Ο λόγος που καταχωρούμε εδώ μία τέτοια είδηση, έχει σκοπό να δείξει έναν άλλο τρόπο αντιμετώπισης του θανάτου ή αν θέλετε της απώλειας όπως τουλάχιστον εμείς την ορίζουμε.
Μετά την ακολουθία που ψάλεται στην εκκλησία ,όλοι πηγαίνουν στο πατρικό σπίτι εδώ στο χωριό του κεκοιμημένου για να χαιρετήσουν για τελευταία φορά τον άνθρωπό τους.Αποβραδύς τον έχουν ξενυχτίσει .Στην Ουγκάντα δεν φορά κανείς μαύρα  στην κηδεία.Στην κηδεία πρέπει να πάνε όλοι.Εχθροί και φίλοι.Οι συγγενείς ( οι πιο κοντινοί) θα μείνουν μία εβδομάδα στο σπίτι  του κεκοιμημένου,για να κάνουν συντροφιά και να παρηγορήσουν την οικογένεια.Κατασκηνώνουν πρόχειρα γύρω στο σπίτι και μιλάνε πάντα σιγά.

Την ημέρα της κηδείας μαζεύονται στο σπίτι και  μιλάνε για τον κεκοιμημένο.Θυμούνται τα πάντα και τα θλιβερά και τα ευχάριστα.Πολλές φορές μέσα στις ομιλίες γελούν.Θαρρείς πως δεν βρίσκεσαι σε κηδεία.
Στο τέλος των ομιλιών θάβουν τον κεκοιμημένο σε κοντινή απόσταση από το σπίτι του ,στο δικό του οικογενειακό χωράφι.Κάθε ένας, και είναι τιμή για αυτόν, έχει το δικό του τόπο της ταφής του στο σπίτι του.
Ο θάνατος εδώ είναι πιο «σίγουρος» από τη ζωή.
Στην Ουγκάντα όπως και στην Αφρική γενικώτερα οι άνθρωποι δεν θρηνούν πολύ στο θάνατο.Δεν έχουν  άλλωστε πολύ χρόνο να θρηνήσουν γιατί πρέπει να φροντίσουν όσους μένουν πίσω.Και είναι πάντα πολλοί.
 Για σκεφτείτε το όμως.Κάπως έτσι δεν επιβίωσαν και δικοί μας πατέρες από τις 
γενοκτονίες και την προσφυγιά;.
Δεν είχαν χρόνο να θρηνήσουν για ότι έχασαν .
Έπρεπε να παλέψουν για ό,τι τους έμεινε κι έτσι όχι μόνο επιβίωσαν αλλά και έζησαν

.


Recommended Post Slide Out For Blogger