Νώντας Σκοπετέας
Μικρό παιδί αρχινά το κρυφτό , παιχνίδι αγαπημένο , όμορφο , αγνό
που παίζεται παντού ! Κρυφτούλι να παίξουμε , να γελάσουμε , να λαχταρήσουμε
μήπως μας βρουν , να τους ξελευτερώσουμε όλους …
Kαί προσελθῶν ἤψατο τῆς
σοροῦ,
οἱ δέ βαστάζοντες ἔστησαν,
καί εἶπε·
νεανίσκε, σοί λέγω, ἐγέρθητι.
Καί ἀνεκάθισεν ὁ νεκρός
καί ἤρξατο λαλεῖν,
καί ἔδωκεν αὐτόν τῇ
μητρί αὐτοῦ.
Λουκά Ζ΄, 14-15
Μικρό παιδί αρχινά το κρυφτό , παιχνίδι αγαπημένο , όμορφο , αγνό
που παίζεται παντού ! Κρυφτούλι να παίξουμε , να γελάσουμε , να λαχταρήσουμε
μήπως μας βρουν , να τους ξελευτερώσουμε όλους …
Και το κρυφτό το τόσο αθώο και απείραστο των μικράτων μας, κάποτε
γίνηκε αλλιώτικο , θλιβερό, δίχως την παιδική καθαρότητα και το άδολο
…Συνεχίζουμε και τώρα που μεγαλώσαμε να το παίζουμε, νοθευμένο για
παίχτες και κρυψώνες . Κρύπτες
τα υποκριτικά προσωπεία μας , η
φυγοπονία , το δήθεν , ο ολέθριος φόβος ,ο νοσηρός και δαιμονόσπαρτος .
Αντίπαλός
μας , αλλοίμονο , ο παντογνώστης και μακρόθυμος Θεός, που καρτερά και
έμπονα μας αναζητά όπως τότε τον Αδάμ . Παιδί μου
που εί ; μας φωνάζει ! Και εμείς εκεί στις οπές του εγώ μας ,
θαρρούμε πως Του κρυφτήκαμε καλά και δεν θα μας βρεί ποτέ ! Στα
σκοτεινά , στα υπόγεια , στα αφανέρωτα . Θαρρούμε πως είμαστε και
έξυπνοι
πιότερο από τους άλλους, τους πιστούς Του δούλους , τους υποταγμένους
σκλάβους όπως εμείς τους λοιδορούμε και συνεχίζουμε το κρυφτούλι με
την αληθινή Ζωή και με
τον θάνατο . Και όταν αυτός έρχεται στο σπίτι μας , ούτε περνά απ το
ευρηματικό
μυαλό μας ότι μας επισκέπτεται ο ίδιος ο Χριστός . Και τα βάφουμε όλα
μαύρα !
Πενθοφορούντες μοιρολογητές , του
Ουρανού σφοδροί αντίδικοι ! Σπάσε το πιάτο πάνω απ το μνήμα …Μην
φτιάχνεις και
μην κερνάς γλυκό , μην γλυκαθεί ο χάρος και ξανάρθει …Λες κι αν μείνει
ακέραστος θα δυσαρεστηθεί εκείνος και θ αλλάξει γειτονιά και στέκι!
Και το κρυφτό συνεχίζεται και ο Χριστός μας εξακολουθεί να μας φωνάζει :
Εγέρθητε! Σηκωθείτε όλοι εσείς οι νεκροζώντανοι! Εκείνος που
κατατρόπωσε και δεν μολύνεται απ τον θάνατο γιατί τον κυριεύει ! Μην
κλαίτε μας
φωνάζει . Μην θρηνείτε !
Να ο γιός της χήρας της Ναϊν , της πόλης των αρωμάτων σιμά
στο Θαβώρ . Οσμή θανάτου απλώνεται τώρα γύρω ! Ποία του βίου τρυφή διαμένει λύπης αμέτοχος ; Μέσα στο φέρετρο
μεταφέρεται . Αδόκητος ο θάνατος του νεανίσκου . Κι η θλίψη της μάνας του
απερίγραπτη. Με δάκρυα σπαρακτικά και
του ολοφυρμού τα γιατί, τον κατευοδώνουμε και εμείς οι κρυμμένοι και
πεσμένοι… -Σήκω νέε ! του φωνάζει ο
Κύριος και εκείνος εγείρεται ! Και
έπειτα στρέφεται ξανά σε εμάς : -Εγέρθητε
! Σηκωθείτε από τους τάφους των παθών ,
από τα μνήματα της πνευματικής σας απονέκρωσης ! Πεθάνετε πριν πεθάνετε για μα
μην πεθάνετε όταν πεθάνετε ! Γιατί είναι δεδομένος αυτός ο βιολογικός σας
θάνατος . Το πλέον βέβαιο στο πρόσκαιρό σας !
Ήταν κάποτε ένας παππούς ,( έλεγε ο κυρ Δημήτρης ο Παναγόπουλος) πάλλευκος , ρυτιδιασμένος ολόκορμα , μα με μια
παιδική ψυχούλα αζάρωτη απ του εγωισμού
το δεινοπάθημα . Κάποιος πολύ νεότερός του , άδικα και με μένος
του επιτέθηκε και περίμενε την αντίδρασή του . Και εκείνος του απάντησε : -Πήγαινε στην ευχή παιδί μου ! Δεν έχω
περιθώριο για να σου απαντήσω !
Αλήθεια εμείς έχουμε περιθώρια , έχουμε χρόνο μπροστά μας άπλετο για να
απαντήσουμε ; Ως ετοιμόλογοι, να βάλουμε
στην θέση του και να συντρίψουμε τον πλησίον μας , τον έστω οχληρό ; Το
χουμε
μετρημένο το λαδάκι του καντηλιού μας ; Να ο νεανίσκος της Ναϊν ! Όλο
τον χρόνο
πίστευαν οι γύρω του πως είχε μπρος του ! Και τώρα τον μεταφέρουν στα
χέρια !
Στ αλήθεια πόσα αμέτρητα νέα διδάγματα
φανερώνει κάθε ευαγγελικό ανάγνωσμα στην πολλοστή του επανάληψη ! Σε
κάθε ευλογημένο Εκκλησιαστικό Ενιαυτό και μια νέα αχτίδα αστείρευτου
φωτός να πέφτει πάνω στις ανήλιαγες κρυψώνες
μας !
Σηκωθείτε λοιπόν ,αποστραφείτε
πλέον το σκοτάδι και το ψέμα ! Μην μου κρύβεστε ! Αγαπήστε με και ενωθείτε μαζί
μου ! Ζωντανέψτε επιτέλους ! Παρηγορητής ο Χριστός μας! Δεν υπάρχει
τέλος ,
μόνο αρχή ! Εις την Ζωήν μεταβέβηκεν ! Ελευθερωτής
εκ της δουλείας του αλλοτρίου! Μόνο Εκείνος μπορεί να πει μην κλαίς ,
μην
θρηνείς ! Η Ζωή και η Ελπίδα ! Ο Νικητής του κόσμου και του θανάτου ! Η
Αυτοζωή
! Ο Αθάνατος που θα μας ελευθερώσει ! Ας σηκωθούμε όλοι από τα σύγχρονα
μνημούρια
μας ! Ας ορθώσουμε μάτια και ψυχές ! Ακούστηκε και δεν σίγασε ποτέ
εκείνο που λατρεύαμε να λέμε και να ακούμε σαν παιδιά , το : Φτου
ξελευθερία για όλους !
Εις μνήμην Γ.Α.
Νώντας Σκοπετέας
Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή
