Ο κακός ύπνος μπορεί να γερνάει πρόωρα τον εγκέφαλο, οδηγώντας σε έκπτωση των νοητικών λειτουργιών και μακροπρόθεσμα σε μνήμης, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.
Τα ευρήματα της μελέτης υποδηλώνουν ότι η ποιότητα του ύπνου είναι εξίσου σημαντική με την ποσότητά του, όσον αφορά την υγεία των νοητικών λειτουργιών.
«Στην μελέτη μας διαπιστώσαμε ότι η ποιότητα του ύπνου αποτελούσε προάγγελο μελλοντικής έκπτωσης των νοητικών λειτουργιών», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Τέρι Μπλάκγουελ, από το ερευνητικό κέντρο CPMCRI στο Σαν Φρανσίσκο.
Τα ευρήματα της μελέτης υποδηλώνουν ότι η ποιότητα του ύπνου είναι εξίσου σημαντική με την ποσότητά του, όσον αφορά την υγεία των νοητικών λειτουργιών.
«Στην μελέτη μας διαπιστώσαμε ότι η ποιότητα του ύπνου αποτελούσε προάγγελο μελλοντικής έκπτωσης των νοητικών λειτουργιών», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Τέρι Μπλάκγουελ, από το ερευνητικό κέντρο CPMCRI στο Σαν Φρανσίσκο.
Πηγή τρομακτικό
Όπως εξηγούν η δρ Μπλάκγουελ και οι συνεργάτες της, πραγματοποίησαν τη μελέτη τους σε 2.822 ηλικιωμένους άνδρες, μέσης ηλικίας 76 ετών, τους οποίους παρακολούθησαν επί τέσσερα χρόνια.
Οι ερευνητές κατέγραψαν επί πέντε συνεχόμενα βράδια ττην ποιότητα του ύπνου των εθελοντών τους, ενώ τους υπέβαλλαν σε τεστ αξιολόγησης των εκτελεστικών νοητικών λειτουργιών, όπως ο προγραμματισμός, η λήψη αποφάσεων, η διόρθωση σφαλμάτων, η αντιμετώπιση προβλημάτων και η αφηρημένη σκέψη.
Όπως διαπίστωσαν, όσοι δεν κοιμόντουσαν ήσυχα αλλά ξυπνούσαν συχνά το βράδυ, δυσκολεύονταν να ξανακοιμηθούν, στριφογύριζαν στο κρεβάτι τους και γενικώς είχαν κακό ύπνο, διέτρεχαν κατά 40-50% περισσότερες πιθανότητες να έχουν κλινικά σημαντική μείωση αυτών των λειτουργιών.
Η μείωση αυτή αντιστοιχεί στο να έχει γεράσει ο εγκέφαλος κατά 5 χρόνια, σύμφωνα με τους ερευνητές.
Επιπλέον, τρία έως τέσσερα χρόνια κακού ύπνου είναι αρκετά για να εκδηλωθεί απώλεια μνήμης και προσοχής, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύεται στο τεύχος της 1ης Απριλίου της επιθεωρήσεως «Sleep».
Οι ερευνητές δεν ξέρουν τους ακριβείς μηχανισμούς με τους οποίους ο ταραγμένος ύπνος πλήττει τις νοητικής λειτουργίες, ενώ συνεχίζουν την έρευνά τους για να διαπιστώσουν τις μακροπρόθεσμες συνέπειες του κακού ύπνου.
«Η παρούσα μελέτη αποτελεί σημαντική υπενθύμιση ότι ο υγιής ύπνος πρέπει να είναι και ποιοτικός, εκτός από επαρκής σε ποσότητα», σχολίασε ο δρ Σαφγουάν Μπαντρ, πρόεδρος της Αμερικανικής Ακαδημίας Ιατρικής Ύπνου (AASM).
Και συνέχισε: «Ο ύπνος αποτελεί έναν από τους πυλώνες του υγιεινού τρόπου ζωής και διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη βέλτιστη νοητική λειτουργία».
Όπως εξηγούν η δρ Μπλάκγουελ και οι συνεργάτες της, πραγματοποίησαν τη μελέτη τους σε 2.822 ηλικιωμένους άνδρες, μέσης ηλικίας 76 ετών, τους οποίους παρακολούθησαν επί τέσσερα χρόνια.
Οι ερευνητές κατέγραψαν επί πέντε συνεχόμενα βράδια ττην ποιότητα του ύπνου των εθελοντών τους, ενώ τους υπέβαλλαν σε τεστ αξιολόγησης των εκτελεστικών νοητικών λειτουργιών, όπως ο προγραμματισμός, η λήψη αποφάσεων, η διόρθωση σφαλμάτων, η αντιμετώπιση προβλημάτων και η αφηρημένη σκέψη.
Όπως διαπίστωσαν, όσοι δεν κοιμόντουσαν ήσυχα αλλά ξυπνούσαν συχνά το βράδυ, δυσκολεύονταν να ξανακοιμηθούν, στριφογύριζαν στο κρεβάτι τους και γενικώς είχαν κακό ύπνο, διέτρεχαν κατά 40-50% περισσότερες πιθανότητες να έχουν κλινικά σημαντική μείωση αυτών των λειτουργιών.
Η μείωση αυτή αντιστοιχεί στο να έχει γεράσει ο εγκέφαλος κατά 5 χρόνια, σύμφωνα με τους ερευνητές.
Επιπλέον, τρία έως τέσσερα χρόνια κακού ύπνου είναι αρκετά για να εκδηλωθεί απώλεια μνήμης και προσοχής, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύεται στο τεύχος της 1ης Απριλίου της επιθεωρήσεως «Sleep».
Οι ερευνητές δεν ξέρουν τους ακριβείς μηχανισμούς με τους οποίους ο ταραγμένος ύπνος πλήττει τις νοητικής λειτουργίες, ενώ συνεχίζουν την έρευνά τους για να διαπιστώσουν τις μακροπρόθεσμες συνέπειες του κακού ύπνου.
«Η παρούσα μελέτη αποτελεί σημαντική υπενθύμιση ότι ο υγιής ύπνος πρέπει να είναι και ποιοτικός, εκτός από επαρκής σε ποσότητα», σχολίασε ο δρ Σαφγουάν Μπαντρ, πρόεδρος της Αμερικανικής Ακαδημίας Ιατρικής Ύπνου (AASM).
Και συνέχισε: «Ο ύπνος αποτελεί έναν από τους πυλώνες του υγιεινού τρόπου ζωής και διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη βέλτιστη νοητική λειτουργία».
