Η θεατρική ομάδα "από καρδιάς" της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής παρουσιάζει στο θέατρο Γκλόρια - Ιπποκράτους 7 στην Αθήνα "τα κοριτσάκια με τα ναυτικά" βασισμένης στο ομώνυμο βιβλίο της κ.Ελένης Δικαίου ,την Παρασκευή 15 Ιουνίου στις 7.30μ.μ.
Πρόκειται για δύο δίδυμα κοριτσάκια που έζησαν τα μελένια χρόνια της Σμύρνης.Το έργο τα συνοδεύει στους ονειρεμένους περιπάτους με τη Νενέ στην παραλία της Σμύρνης , και από κει στα χρόνια της προσφυγιάς, στους φόβους αλλά και στα όνειρα της νέας ζωής στην Ελλάδα. Πρόκειται για ένα ταξίδι από τη Σμύρνη της Ιωνίας στη Νέα Ιωνία του Βόλου με όνειρα,μουσικές και χορούς από τη Μικρασία.Διάθεση προσκλήσεως Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής.Τιμή προσκλήσεως 5 ευρώ .Τα έσοδα από την παράστασή μας θα ενισχύσουν τη φιλανθρωπική δραστηριότητα της Ιεράς Μονής Χρυσοπηγής σε Ελλάδα και Αφρική .
Σας περιμένουμε


Εκκλησιαστικές επικαιρότητες

.

Διαβάστε σήμερα..

"

Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016

Ελένη Βιτάλη: Με τη βοήθεια του Θεού σώθηκα από τα χάπια

bitali2Μία παλαιότερη συνένετευξή της

               
Έχει μια φωνή συγκλονιστική και μια ερμηνεία που όμοιά της συναντάται σπάνια. Μία από τις μεγαλύτερες Ελληνίδες τραγουδίστριες, η Ελένη Βιτάλη, πέρασε αρκετά χρόνια από τη ζωή της εθισμένη στα χάπια.
Τώρα, καλά πλέον, δίνει συνέντευξη λέγοντας πως η πίστη της στον Θεό ήταν αυτή που την έσωσε. «Η έλλειψη σεβασμού που κατακλύζει τις σχέσεις μας, ακόμη και τις πιο προσωπικές, ενίοτε μας πνίγει. Παλιά, όταν ήμουν μικρή, το επέτρεπα. Τώρα πια, όχι. Δεν επιτρέπω σε κανέναν να μπαίνει με λασπωμένα παπούτσια στην ψυχή μου. Εκείνος δεν ξέρω πως τα πάει μαζί μου, γιατί έχω την αίσθηση ότι κάποιες φορές τού ξεφεύγω. Ξέρεις, άλλες θρησκείες είναι πιο πολύ της μόδας. Σου λέει, είναι βουδιστής, κάνει γιόγκα και είναι in. Ε, λοιπόν εγώ είμαι χριστιανή και μπανάλ! Σε τι διαφέρουν, άλλωστε, τα χριστιανικά νοήματα από αυτά των αρχαίων φιλοσόφων; Μόνο αυτό! Στη συμπόρευση με τα θεία υπήρχε πάντα ένα αόρατο χέρι που με επανέφερε. Έτσι, τα κατάφερα και με την απεξάρτηση από τα υπνοστεντόν. Είχα την ίδια αρρώστια που αντιμετωπίζει κάποιος με τα ναρκωτικά. Χρόνια ολόκληρα κρατούσε αυτή η δουλειά. Είχα πάει σε κλινικές, από δω και από κει, αλλά δεν γινόταν τίποτα. Ήμουν σαν ζωντανό πτώμα. Φαντάσου ότι άνδρας μου πήγαινε στους συγγενείς των Ανώνυμων Αλκοολικών για να καταλάβει τι γίνεται. Κάποια μέρα, μου πρότεινε η μητέρα μου να πάω στην Εκκλησία του Χριστού στα Σπάτα. Μου φάνηκε αφελές. Δυο χρόνια μετά ένιωσα την ανάγκη να πάω και την πήρα τηλέφωνο. Μπήκα στην εκκλησία, συνομίλησα με τον Θεό, ξέσπασα σε ένα γοερό κλάμα και, όταν επέστρεψα σπίτι, πέταξα τα χάπια. Έκοψα μαχαίρι την εξάρτηση. Και ιατρικά να το δεις το θέμα, δεν γίνεται αυτό!».
Recommended Post Slide Out For Blogger