Αν οι πολλοί επιμένουν να ξυπνήσεις .. εσύ μη σταματάς να ονειρεύεσαι..
Στην καρδιά της Αφρικής,στην Ουγκάντα,για έκτη χρονιά, μερικά όνειρα γίνονται πράξη.
Κάθε καλοκαίρι η Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής διοργανώνει αποστολή στην Αφρικανική χώρα της Ουγκάντας.Για έκτη συνεχή προσπαθούμε για δύο μήνες από τον Ιούλιο έως τον Αύγουστο ,να βοηθήσουμε όπως και όσο μπορούμε στον ιεραποστολικό και φιλανθρωπικό Αμπελώνα της χώρας.Στη λατρεία ,στην κατήχηση ,στις βαπτίσεις ,στα Ιατρεία,στην κατασκήνωση,στις Ιεραποστολικές εξορμήσεις.
Γιατί η ιεραποστολή είναι σημαντική όσο το νερό!
Mε τη δική σας βοήθεια ,η προσπάθειά μας συνεχίζεται
Εθνική τράπεζα : 656/201115-86
IBAΝ : 3301106560000065620111586
στο όνομα του ιερέως της αποστολής μας
George Nyombi
Ευχαριστούμε " από καρδιάς " πολύ.Ο Θεός να σας ευλογεί.

Εκκλησιαστικές επικαιρότητες

Εκκλησιαστικές επικαιρότητες

Ξεκίνησε η Χριστιανούπολη 2017 στην Ουγκάντα.
(Η 5η ορθόδοξη κατασκήνωση στο χωριό Λουγκουζί).Η αποστολή μας συνεχίζεται και οργανώνεται από ομάδα εθελοντών. Ενημερωθείτε για τη δραστηριότητά μας.Ενισχύστε την προσπάθειά μας.
Ευχηθείτε!!


Από το μπλοκ των εκδόσεων Χρυσοπηγή θα έχετε συνεχή ενημέρωση για την πορεία και εξέλιξη και της φετεινής μας αποστολής( της έκτης στη σειρά) της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής στην Ουγκάντα.Με την προσευχή σας είστε εδώ!!

Ξεκίνησε η κατασκήνωσή μας.!! Χριστιανούπολη 2017

Ξεκίνησε η κατασκήνωσή μας.!! Χριστιανούπολη 2017
5η Ορθόδοξη κατασκήνωση ενορίας Αγίου Σπυρίδωνος Λουγκουζί Ουγκάντας.Μάθετε περισσότερα.κάντε κλικ στην εικόνα

Διαβάστε σήμερα..

"

Τρίτη, 10 Μαΐου 2016

Κυριακή του Θωμά: Ο Θωμάς είχε μεγάλο πόθο να δει τον Κύριο.



Ἐὰν εχαμε τν δυνατότητα ν μεταφερθομε ν Πνεύματι στν δη τ στιγμ πο τν πισκεπτόταν Βασιλις τς Δόξης κα παρακολουθούσαμε σν σ κινηματογραφικ ταινία τ σα συνέβησαν, σως ν ναθεωρούσαμε τν τρόπο σκέψης κα ζως κα τ εδος τς πίστεώς μας κα θ πιστρέφαμε στν παροσα πραγματικότητα συγκλονισμένοι κα κστατικοί.
Πηγή : Με παρρησία
Θ κούγαμε τν Πρόδρομο ωάννη, κορυφαο το χορο τν προφητν, ν νοίγ τν δρόμο κα ν τοιμάζ τν δ το Κυρίου, κάνοντας «εθείας τς τρίβους Ατο». Θ βλέπαμε τ χαρ κα τν λπίδα ζωγραφισμένη στ πρόσωπα λων τν δικαίων. Θ κούγαμε γνώριμα στν δμ κα τν Εα πόδια ν περπατον, θ κούγαμε τ βήματα πο κάποτε τος τρόμαξαν κα κρύφτηκαν π ντροπ κενο τ δειλινό, ταν εχαν γίνει περίγελος το πονηρο φεως. Θ τος κούγαμε ν λένε: «Τότε π φόβο κρυφτήκαμε, τώρα φόβος κυριεύει τν δη· τότε κρυφτήκαμε π τ πρόσωπό Του, τώρα ναζητομε τ λυτρωτικ φς το προσώπου Του». Θ βλέπαμε τος δαίμονες ν τρέχουν πανικόβλητοι πρς τς πύλες το δη, γι ν τς σφαλίσουν γερά, στε ν μν εσέλθ Χριστός. Θ κούγαμε τς φωνς τν γγέλων π ξω ν φωνάζουν: «ρατε πύλας ο ρχοντες μν κα πάρθητε πύλαι αώνιοι κα εσελεύσεται Βασιλες τς Δόξης».

Θ βλέπαμε τν ησο Χριστ ν σπάζ τς πύλες τς κολάσεως, ν συντρίβ τ κράτος κα τν σχ το διαβόλου, ν κτινοβολ πανέμορφος, λόδροσος, λόλαμπρος, μ τ φς τς θεϊκς Του φύσης κα ν λέγ βροντόφωνα: «Πο εναι τώρα, δη, νίκη σου; πο εναι, θάνατε, τ κεντρί σου;». Θ βλέπαμε τν ρχηγ τς ζως κα το θανάτου, τν βασιλέα ορανο κα γς βασιλεύοντα κα στ καταχθόνια, ν κρατ στ χραντα χέρια Του τος πρωτοπλάστους κα θ Τν κούγαμε ν λέγ στν δάμ: «γειρε καθεύδων κα νάστα κ τν νεκρν. γώ, Θεός σου, πο γινα γι σένα υός σου, λέγω στος φυλακισμένους το διαβόλου “ξέλθετε” κα στος καθημένους ν χώρ κα σκι θανάτου “Φωτισθτε” κα στος νεκρος “ναστηθτε”. Σήκω, Αδάμ! Δν σ πλασα, γι ν σ κατέχ θάνατος. νάστα κ τν νεκρν. ναστήσου, πλάσμα μου κα εκόνα δική Μου. σ σ’ μένα κι γ σ’ σένα μαζ πάρχουμε. Γι σένα γινα νθρωπος. Γι σένα Δεσπότης λαβα δούλου μορφή, Γι σένα περάνω τν ορανν ρθα στ γ κα κάτω π’ ατήν. Γι σένα νεκρώθηκα, γι ν ζήσς. Κοίταξε τ φτυσίματα πο δέχθηκα στ πρόσωπο, γι ν σ ποκαταστήσω στ ρχαο μφύσημα. Κοίταξε τ μαστιγώματα πο δέχθηκα στν πλάτη, γι ν σκορπίσω τς μαρτίας σου τ βαρ φορτίο πο ταν στν δική σου πλάτη κα σ κρατοσε συγκύπτοντα πρς τ χμα κα τ χοϊκά. Κοίταξε τ σημάδια π τ καρφι πο δέχθηκα στ κρα, γι ν καταστήσω ργ τν διάβολο, δένοντας τ πόδια κα τ χέρια του, λευθερώνοντας τ δικά σου μέλη π τν τυραννία του. Κοίταξε τ χέρια Μου, πο πλωσα στ Ξύλο καλς γι σένα, πο πλωσες τ χέρια στ ξύλο κακς».
Θ κούγαμε τν Κύριο, πευθυνόμενο στν Εα ν λέγ: «ναστήσου πρώτη γυναίκα τς γς, το δη, το ορανο. Γι σένα γεύθηκα πικρή χολή, γι ν θεραπεύσω τν πικρ δον πο νιωσες μ τν παράνομη βρώση. Γι σένα γεύθηκα ξος, γι ν καταργήσω τ πικρ ποτήρι το θανάτου σου. Γι σένα δέχθηκα καλαμον, γι ν πογράψω τν λευθερία στ γένος τν πογόνων σου. Γι σένα πνωσα στ Σταυρό, γι σένα πο πνωσες στν Παράδεισο. Γι σένα δέχθηκα ομφαία στν πλευρά, γι σένα πο πλασα π τν πλευρ το δάμ. Γι σένα χλευάστηκα, γι ν σ δοξάσω στ πρόσωπο τς Παναγίας Μητέρας Μου. Γι σένα καταδικάστηκα, γι ν σο χαρίσω τν λευτεριά π τν φυλακ το δη. Γι σένα γινα κατ φύσιν νθρωπος, γι ν γίνς σ κα τ τέκνα σου κατ χάριν θεός. Γι σένα δέχθηκα θάνατο, γι ν ζήσς, πο ν κα νομάστηκες π τν νδρα σου Ζωή, το χάρισες ντούτοις τν θάνατο».
Θ βλέπαμε τος εσεβες ν περικυκλώνουν τν Κύριο, ν Τν χειροκροτον, ν Τν κολουθον, κράζοντας μ φάνταστα χαρούμενη φωνή: «Δόξα Σοι, Χριστ Θεός, Λυτρωτς κα Σωτρ τν νθρώπων».
Θ κούγαμε, δελφοί μου, κα τν σπαρακτικ θρνο κα δυρμ το διαβόλου, χι γιατ νικήθηκε π τν Κύριο ς Θεό, λλ γιατ νικήθηκε π τν Κύριο ς νθρωπο.
       ν τ ζούσαμε κι μες λα ατά, εναι σίγουρο πς δν θ πρχε περίπτωση πιστίας. Σήμερα Θωμς ζητ ν δ τν Κύριο ναστημένο χι π πιστία, λλ π μεγάλο πόθο ν Τν ξανασυναντήσ, ν Τν ξαναδ, ν Τν φιλήσ, ν Τν προσκυνήσ. Εναι βέβαια νώτερη κα μακαρία πίστη κείνων πο βλέπουν τν Χριστ μ τ μάτια τς καρδις, κείνων πο μπιστεύονται τν γάπη τους ς τ μεγαλύτερη πόδειξη τς παρουσίας Του μέσα π τν φαινομενικ πουσία Του. Γι’ ατ κα σοι στερομε σ πίστη, ς Τν παρακαλομε δι πρεσβειν το ποστόλου Θωμ μ τ κόλουθα λόγια: «Πρόσθες μν πίστιν, Κύριε». 

π. Στυλιανός Μακρής
Recommended Post Slide Out For Blogger