π.Εφραίμ Παναούση
Στα
μνημούρια του γένους, οι πατέρες κλίναν το γόνυ
Για τους
τάφους ετούτους άλλοι πεθαίναν..
Τα καντήλια
δεν σβήναν, δε σωνόταν το λάδι
Γιατί οι
τάφοι φυλούσαν τη ρίζα του τόπου.
Να μην πέσουν στα χέρια αλλονών και γινόντουσαν μάχες και αίμα εχύθη..
Μέχρι που
φτάσαν οι μέρες, της πατρίδας οι μαύρες
Που πατώντας
τους τάφους κομπολόγια μετρώντας ,
Δίχως ίχνος
ντροπής ,οι δικοί μου βρεθήκαν .
Στους
προγόνους ζητάω... μην ντραπούνε για μας ...
