Αν οι πολλοί επιμένουν να ξυπνήσεις .. εσύ μη σταματάς να ονειρεύεσαι..
Στην καρδιά της Αφρικής,στην Ουγκάντα,για έκτη χρονιά, μερικά όνειρα γίνονται πράξη.
Κάθε καλοκαίρι η Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής διοργανώνει αποστολή στην Αφρικανική χώρα της Ουγκάντας.Για έκτη συνεχή προσπαθούμε για δύο μήνες από τον Ιούλιο έως τον Αύγουστο ,να βοηθήσουμε όπως και όσο μπορούμε στον ιεραποστολικό και φιλανθρωπικό Αμπελώνα της χώρας.Στη λατρεία ,στην κατήχηση ,στις βαπτίσεις ,στα Ιατρεία,στην κατασκήνωση,στις Ιεραποστολικές εξορμήσεις.
Γιατί η ιεραποστολή είναι σημαντική όσο το νερό!
Mε τη δική σας βοήθεια ,η προσπάθειά μας συνεχίζεται
Εθνική τράπεζα : 656/201115-86
IBAΝ : 3301106560000065620111586
στο όνομα του ιερέως της αποστολής μας
George Nyombi
Ευχαριστούμε " από καρδιάς " πολύ.Ο Θεός να σας ευλογεί.

Εκκλησιαστικές επικαιρότητες

Εκκλησιαστικές επικαιρότητες

Ξεκίνησε η Χριστιανούπολη 2017 στην Ουγκάντα.
(Η 5η ορθόδοξη κατασκήνωση στο χωριό Λουγκουζί).Η αποστολή μας συνεχίζεται και οργανώνεται από ομάδα εθελοντών. Ενημερωθείτε για τη δραστηριότητά μας.Ενισχύστε την προσπάθειά μας.
Ευχηθείτε!!


Από το μπλοκ των εκδόσεων Χρυσοπηγή θα έχετε συνεχή ενημέρωση για την πορεία και εξέλιξη και της φετεινής μας αποστολής( της έκτης στη σειρά) της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής στην Ουγκάντα.Με την προσευχή σας είστε εδώ!!

Ξεκίνησε η κατασκήνωσή μας.!! Χριστιανούπολη 2017

Ξεκίνησε η κατασκήνωσή μας.!! Χριστιανούπολη 2017
5η Ορθόδοξη κατασκήνωση ενορίας Αγίου Σπυρίδωνος Λουγκουζί Ουγκάντας.Μάθετε περισσότερα.κάντε κλικ στην εικόνα

Διαβάστε σήμερα..

"

Τρίτη, 3 Μαΐου 2016

Τα κεραμίδια συνεχίζουν να στάζουν ακόμη δάσκαλε.


b2
Δε­κέμ­βρης τοῦ 1962, στὴ Σί­ται­να.
Τὸ ἡ­με­ρο­λό­γιο ἔ­δει­χνε 5 τοῦ μή­να, ἀ­νή­με­ρα τοῦ Ἁ­γί­ου Σάβ­βα. 
Ἀ­πὸ τὸ πρωί πέ­φτει δυ­να­τὴ βρο­χή. Ὁ ἀ­έ­ρας λυσ­σο­μα­νά­ει, λυ­γί­ζει τὰ κλα­διὰ τοῦ γε­ρο­πλά­τα­νου ποὺ ἀγ­κα­λιά­ζει τὸ Δη­μο­τι­κὸ Σχο­λεῖ­ο, τὰ τσα­κί­ζει καὶ τὰ πε­τά­ει μὲ μα­νί­α στὴ στέ­γη.
Τὰ κε­ρα­μί­δια σπᾶ­νε. Οἱ στά­λες ποὺ πάν­το­τε συν­τρό­φευ­αν τὸ μά­θη­μα στὴν αἴ­θου­σα, τὶς βρο­χε­ρὲς ἡ­μέ­ρες, ἔ­γι­ναν ρυά­κια. 
Ἡ φλό­γα ἀ­πὸ τὴν ξυ­λό­σομ­πα ποὺ σι­γο­καί­ει, κον­τεύ­ει νὰ σβή­σει. Οἱ μα­θη­τὲς κοι­τοῦν ἀ­νή­συ­χα μί­α τὸν Δά­σκα­λο καὶ μί­α τὸ τα­βά­νι. Κρύ­βουν τὰ λι­γο­στὰ βι­βλί­α στὸν κόρ­φο τους, νὰ μὴν τὰ μου­σκέ­ψει ἡ βρο­χή.
Πηγή : Ενοριακή ζωή
 Ὁ Δά­σκα­λος, Βα­σί­λης Μπουρ­νά­κης, μα­ζεύ­ει τοὺς 45 μα­θη­τές του σὲ μί­α γω­νιὰ τῆς αἴ­θου­σας. Πρέ­πει νὰ τε­λει­ώ­σει τὸ μά­θη­μα. Τὸ ρο­λό­ϊ χτυ­πά­ει δύ­ο φο­ρές. Οἱ μα­θη­τὲς βγαί­νουν ἀ­πὸ τὴν αἴ­θου­σα καὶ παίρ­νουν τὰ μο­νο­πά­τια γιὰ τὰ σπί­τια τους. Ὁ Δά­σκα­λος χα­ϊ­δεύ­ει τὰ βρεγ­μέ­να μαλ­λιά τους.

Στὸ μυα­λὸ του στρι­φο­γυ­ρί­ζουν τὰ δε­κά­δες ἔγ­γρα­φα ποὺ τό­σο και­ρὸ ἔ­χει ὑ­πο­βά­λει στὶς «ἁρ­μό­δι­ες ὑ­πη­ρε­σί­ες», γιὰ τὴν ἐ­πι­σκευ­ὴ τῆς στέ­γης τοῦ Σχο­λεί­ου. Ἡ βρο­χὴ συ­νε­χί­ζει ἀ­στα­μά­τη­τα καὶ οἱ μα­θη­τές του σὲ λί­γο θὰ ἐ­πι­στρέ­ψουν στὸ σχο­λεῖ­ο, γιὰ τὸ ἀ­πο­γευ­μα­τι­νὸ πρό­γραμ­μα.
Ὁ Δά­σκα­λος βά­ζει τὸ φθαρ­μέ­νο πα­νω­φό­ρι του καὶ βγαί­νει ἀ­πὸ τὴν αἴ­θου­σα. Σκαρ­φα­λώ­νει στὴ στέ­γη. Πρέ­πει νὰ προ­στα­τέ­ψει τοὺς μα­θη­τές του ἀ­πὸ τὸ κρύ­ο καὶ τὴ βρο­χή. Πρέ­πει νὰ δώ­σει λύ­ση. Ὁ ἀ­έ­ρας φυ­σᾶ δυ­να­τά, τὰ κε­ρα­μί­δια γλι­στρᾶ­νε, ὁ Δά­σκα­λος πέ­φτει στὸ κε­νό… Οἱ τε­λευ­ταῖ­οι μα­θη­τές, ποὺ δὲν εἶ­χαν προ­λά­βει ἀ­κό­μα νὰ ἀ­πο­μα­κρυν­θοῦν, γί­νον­ται μάρ­τυ­ρες τῆς θυ­σί­ας του. Ξε­ψύ­χη­σε σὲ λί­γο δί­πλα στοὺς μα­θη­τές του καὶ τοὺς κα­τοί­κους τοῦ χω­ριοῦ.
Ἡ βρο­χὴ στα­μά­τη­σε κι ἔ­δω­σε τὴ θέ­ση της στὰ δά­κρυ­α ποὺ κύ­λη­σαν πο­τά­μι. Τὸ ἄ­ψυ­χο σῶ­μα του, πά­νω σὲ μί­α πρό­χει­ρη ξυ­λο­δε­σιά, τὸ ξε­προ­βό­δι­σαν οἱ μα­θη­τές του. Οἱ με­γα­λύ­τε­ροι τὸ συ­νό­δε­ψαν μέ­χρι τὸ Ἄ­στρος, ὅ­που ἐν­τα­φι­ά­στη­κε. Τὴν ψυ­χή του καὶ τὸ πνεῦ­μα του τὰ πῆ­ραν εὐ­λα­βι­κὰ ἡ Ἱ­στο­ρί­α καὶ ἡ αἰ­ω­νι­ό­τη­τα.
Ἦ­ταν μό­λις 33 χρό­νων.

Οἱ ἁρ­μό­δι­ες ὑ­πη­ρε­σί­ες, τὸ κρά­τος, ἀ­πε­φάν­θη­σαν πὼς δὲν ἐ­πρό­κει­το πε­ρὶ ἐρ­γα­τι­κοῦ ἀ­τυ­χή­μα­τος (ἀ­πὸ 14.00′ ἕ­ως 16.00′ ὑ­πῆρ­χε δι­α­κο­πὴ τῶν μα­θη­μά­των) καὶ ὡς ἐκ τού­του ἡ οἰ­κο­γέ­νειά του δὲν ἐ­δι­και­οῦ­το ἀ­πο­ζη­μι­ώ­σε­ως.
Σή­με­ρα, πε­νήν­τα τέσσερα χρό­νια με­τά, στὸ 2016, τὰ κε­ρα­μί­δια συ­νε­χί­ζουν νὰ στά­ζουν ἀ­κό­μα Δά­σκα­λε…

Οἱ Δά­σκα­λοι τῶν Δη­μο­τι­κῶν Σχο­λεί­ων πάν­το­τε ὑ­πῆρ­ξαν στὴ χώ­ρα μας ἥ­ρω­ες. Εἶ­ναι ἐ­κεῖ­νοι ποὺ πλά­θουν μὲ ἀ­γά­πη καὶ στορ­γὴ τὶς ψυ­χὲς τῶν παι­δι­ῶν μας, ποὺ ἀ­νοί­γουν τὰ φτε­ρά τους γιὰ νὰ τα­ξι­δέ­ψουν στὸ ὄ­νει­ρο, ποὺ δί­νουν γνώ­σεις μὰ πρω­τί­στως ἀ­ξί­ες, ἰ­δέ­ες καὶ ὁ­ρά­μα­τα, ποὺ ἀ­νοί­γουν δη­μι­ουρ­γι­κὰ μο­νο­πά­τια. Δά­σκα­λος τοῦ Δη­μο­τι­κοῦ Σχο­λεί­ου ση­μαί­νει ἀ­λή­θεια καὶ φῶς, φλό­γα καὶ πά­θος, ὑ­πευ­θυ­νό­τη­τα καὶ συ­νεί­δη­ση, προ­σφο­ρὰ κι ἔ­γνοι­α, ἀ­γώ­νας κι ἀ­γω­νί­α, ἐ­λευ­θε­ρί­α καὶ δη­μο­κρα­τί­α.
Σή­με­ρα, πε­ρισ­σό­τε­ρο ἀ­πὸ πο­τέ, ὁ Δά­σκα­λος δὲν ἔ­χει δι­καί­ω­μα σι­ω­πῆς, ἀλ­λὰ ὑ­πο­χρέ­ω­ση λό­γου. Λό­γου καὶ πρά­ξης.
Θυ­μᾶ­μαι πάν­τα μὲ ἀ­γά­πη καὶ συγ­κί­νη­ση ὅ­λους τούς Δα­σκά­λους μου.
Ἂν ἡ φα­μί­λια ἦ­ταν τὸ ἕ­να στή­ριγ­μα, ὁ Δά­σκα­λος ἦ­ταν τὸ ἄλ­λο.
Recommended Post Slide Out For Blogger