Στέλιος Κούκος
Σε
χώρες όπως η Τουρκία, γεγονότα αντίστοιχα της 6ης προς την 7η
Σεπτεμβρίου του 1955 δεν πραγματοποιούνται αυθόρμητα και ούτε αποτελούν
παράγωγα λαϊκής αγανάκτησης. Ακόμη και η μικρής ισχύος προβοκατόρικη
έκρηξη στο αποκαλούμενο σπίτι του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη, που θεωρήθηκε
έναυσμα για την έναρξη του πογκρόμ, φανερώνει την ενδελεχή προπαρασκευή του.
Πηγή : Διακόνημα
Δεν
είναι τυχαίο πως τα γεγονότα αυτά παραλληλίστηκαν με τη Νύχτα των
Κρυστάλλων στη Γερμανία, που θεωρείται η απαρχή του Ολοκαυτώματος των
Εβραίων. Η αθρόα λαϊκή συμμετοχή και τα καλά στοχευμένα αποτελέσματα των
βανδαλισμών του τουρκικού όχλου αποδεικνύουν τη μεθόδευσή τους από το
βαθύ και το επίσημο τουρκικό κράτος.
Οι Έλληνες, εν πρώτοις και κατ’ εξοχήν, αλλά και οι Αρμένιοι και οι Εβραίοι, παραδόθηκαν στα χέρια και τις προθέσεις των βανδάλων. Αυτός άλλωστε ήταν
και ο πρωταρχικός τους σκοπός: να τους δείξουν πως ήταν ανυπεράσπιστοι
και κυρίως ανεπιθύμητοι και αχρείαστοι πλέον στα πατρογονικά τους χώματα
και τις εστίες τους.
Δολοφονίες, κακοποιήσεις, βιασμοί, εξευτελισμοί, διαπομπεύσεις
κληρικών, βεβηλώσεις και καταστροφές εκκλησιών, κοιμητηρίων,
οστεοφυλακίων και λοιπών μνημείων, λεηλασίες καταστημάτων και οικιών,
δεν αποτελούν απλά γεγονότα του κανονικού αστυνομικού δελτίου.
Πώς λοιπόν οι Ρωμιοί της Πόλης, όπως αναφέρουν οι μαρτυρίες, μέσα σ’ αυτή την πλήρη τους απόγνωση να μη βλέπουν οφθαλμοφανώς την Παναγία να θρηνεί;
Εφημερίδα «Μακεδονία της Κυριακής», 5 Σεπτεμβρίου 2010