Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
Την Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2016, στις 08.10 το πρωί,
απεβίωσε η σημαντική συγγραφέας Γαλάτεια Γρηγοριάδου- Σουρέλη. Η
καρδιά της ήταν μεγάλη, όμως κουράστηκε και ασθένησε μετά από τα
τόσα χρόνια του αγώνα της για την Εκκλησία, την Πατρίδα, την
Οικογένεια, την Εθνική μας Παράδοση. Ήταν με τη γνωστή νεανική της
ζωντάνια έως το τέλος της επίγειας ζωής της. Ήταν Σμυρνιά στην
καταγωγή, μεγάλωσε στη Μακεδονία, εργάσθηκε και έκανε οικογένεια,
με τέσσερα παιδιά, στην Αθήνα. Οι σταθμοί αυτοί στη ζωή της την
Η Πίστη της ήταν βαθιά, με μια σπάνια απλότητα κι ένα μοναδικό
αυθορμητισμό. Μιλούσε πολύ με την Παναγία. Της έλεγε τα παράπονά
της, τα αιτήματά της, τις ευχαριστίες της, τις παρακλήσεις της να γίνει
μεσίτρια και να μιλήσει στον Υιό Της για να της δείξει έλεος.
Το ταλέντο της ήταν μεγάλο. Ήταν μια από τις πιο σημαντικές
συγγραφείς της εποχής της. Είχε αμεσότητα και πλούσια έμπνευση. Ήταν
σπουδαία «παραμυθού». Έλεγε πως οι μεγάλες αλήθειες και τα σπουδαία
γεγονότα λέγονται καλύτερα με τα παραμύθια. Έγραψε περίπου 80
βιβλία, που τώρα, στο τέλος, τα έβλεπε και δόξαζε το Θεό, που μπόρεσε
να αφήσει αυτή την πλούσια παρακαταθήκη, κυρίως στην ελληνική
νεολαία.
Ήταν για μια 25ετία συνεργάτης του ραδιοφωνικού σταθμού
«Πειραϊκή Εκκλησία» και ωφέλησε πολύ κόσμο με τις εκπομπές της. Η
αμεσότητά της περνούσε στους πολυπληθείς ακροατές της μέσα από τα
ερτζιανά κύματα. Για το συγγραφικό της έργο βραβεύθηκε από την
Ακαδημία Αθηνών και μπήκε στον κατάλογο του βραβείου Άντερσεν. Για
την ιεραποστολική της δράση τιμήθηκε από την Εκκλησία και από
πολλούς φορείς, Δήμους, Οργανισμούς, Σωματεία.
Έζησε με ένα συνεχή αγώνα στον εαυτό της και για την Εκκλησία
και την Πατρίδα. Απεβίωσε με την αγωνία για το αύριο, που εμείς
διαχειριζόμαστε. Αιωνία της η μνήμη.
