Εκκλησιαστικές επικαιρότητες

Την Τρίτη 24 Οκτωβρίου θα πραγματοποιηθεί προσκυνηματική εξόρμηση από την Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Ταμπουρίων στον Πειραιά, όπου θα προσκυνήσουμε την εικόνα της Παναγίας της Φανερωμένης ( των Ναυμάχων) και θα παραμείνουμε στην Ιερά Αγρυπνία που θα τελεσθεί στον Ιερό Ναό . Αναχώρηση με πούλμαν από την Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής στις 8.30μ.μ. και επιστροφή στην Ιερά Μονή περίπου στις 2.00π.μ.Δηλώσεις συμμετοχής στο τηλέφωνο 2295022228.

Η παλαιοχριστιανική Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου θα τελεστεί την Πέμπτη 26 Οκτωβρίου στον Ιερό Ναό του Συνδέσμου Αγάπης "ο Ιερός Χρυσόστομος " στην οδό Πυργοτέλους 3α στο παγκράτι, στις 6.30.μ.μ..Η καθιερωμένη ακολουθία του εσπερινού και η ομιλία δεν θα πραγματοποιηθούν.

Την Κυριακή 29 Οκτωβρίου στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής στις 10.15π.μ. και μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας θα βρεθούμε στο αρχονταρίκι για να θυμηθούμε στιγμές από το έπος του 1940 και να τραγουδήσουμε μαζί τραγούδια της Σοφίας Βέμπο ,τα τραγούδια της Νίκης.Μία ζεστή ευκαιρία για να πούμε τα ΟΧΙ του σήμερα...

Με τη χάρη και την ευλογία του Θεού η φιλανθρωπική ομάδα « από καρδιάς » της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής, συνεχίζει τη διακονία της στους ευαίσθητους και πονεμένους χώρους των φυλακών.Βρισκόμαστε κοντά σε αυτούς τους ανθρώπους και προσπαθούμε με τρόπο διακρικτικό να βοηθάμε όσο και όπως μπορούμε.
Για την διακονία αυτή χρειαζόμαστε και τη δική σας βοήθεια.Αυτή τη φορά χρειαζόμαστε:Ηλεκτρικά σώματα θέρμανσης
Παρακαλούμε αν μπορείτε να τα φέρνετε στην Ιερά Μονή Παναγίας -Πολυδενδρίου Αττικής με την ένδειξη για τις φυλακές , κάθε Κυριακή από τις 10.15π.μ. έως τις 12.30μ.μ.και κάθε Τετάρτη από τις 5.30μ.μ. έως τις 8.00μ.μ.
Ευχαριστούμε «από καρδιάς» πολύ.

Ελάτε να βοηθήσουμε στη συλλογή εκπαιδευτικού υλικού, παιχνίδια, παζλ, ενσφηνώματα, βιβλία για παιδιά ως 7 ετών,για ένα σχολείο παιδιών με ειδικές ανάγκες. Επίσης γραφική ύλη (μαρκαδόρους, μολύβια, ξυλομπογιές, μπλόκ ζωγραφικής κλπ.) .Η συλλογή γίνεται στο Μοναστήρι της Παναγίας της Χρυσοπηγής στο Πολυδένδρι Αττικής ,κάθε Κυριακή από τις 10.15π.μ. ..έως 11.30π.μ. και κάθε Τετάρτη από 5.30μ.μ. έως 8.00μ.μ. με την ένδειξη : Για το σχολείο με παιδιά με ειδικές ανάγκες.Ευχαριστούμε

Διαβάστε σήμερα..

"

Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016

Μετανόησε, αλλά δεν ήθελε να ξεχάσει…

          
Μετανόησε, αλλά δεν ήθελε να ξεχάσει...

Αρχιμ. Παύλου Παπαδόπουλου

Πήγε και κάθισε δίπλα στο παράθυρο.
Του άρεσε καθώς το λεωφορείο ταξίδευε μέσα στην πόλη να παρατηρεί τον κόσμο.
Ήταν ένα συνηθισμένο καλοκαιριάτικο απόγευμα. Εκείνο όμως που του έκανε εντύπωση ήταν οι έρημοι δρόμοι, τα νεκρά πεζοδρόμια, τα σιωπηλά μαγαζιά. Η πόλη ήταν έρημη. Ο καλός καιρός και η αργία του Σαββατοκύριακου έκανε ακόμα και τους αναποφάσιστους αστούς να τολμήσουν μια επίσκεψη στην πιο κοντινή παραλία.
Πηγή : Διακόνημα

Μέσα στο λεωφορείο ήταν άλλοι τρεις άνθρωποι. Δύο ηλικιωμένοι και ένας μετανάστης. Το χρώμα του τον πρόδιδε. Ο μελαμψός άνδρας τον κοιτούσε επίμονα. Μετά από δύο στάσεις ο άνδρας με την περίεργη ενδυμασία σηκώθηκε. Ο ιερέας νόμιζε ότι θα κατέβει στην επόμενη στάση. Όμως δεν έγινε κάτι τέτοιο. Ο άνδρας πλησίασε τον ιερέα και κάθισε δίπλα του. Δεν είπε κάτι. Κοιτούσε κάτω, σαν να σκεφτόταν να μιλήσει αλλά κάτι τον εμπόδιζε.
Ο ιερέας μαζεύτηκε. Μετά από μερικά δευτερόλεπτα τον ρώτησε: «Μπορώ να σε βοηθήσω σε κάτι»;
Ο άνδρας ανασηκώθηκε, ακούμπησε την πλάτη του στο σκληρό κάθισμα του λεωφορείου και αναστέναξε. Ο ιερέας επανέλαβε την ερώτηση. Ο σιωπηλός άνδρας έβγαλε σιγά σιγά ένα χαρτάκι από την τσέπη του πουκαμίσου του. Ήταν παλιό, ταλαιπωρημένο. Το άνοιγε αργά, σαν να κρυβόταν εκεί ένα μεγάλο μυστικό, το δικό του μυστικό. Καθώς το άνοιγε τα μάτια του γέμιζαν δάκρυα. Ο ιερέας παρατηρούσε γεμάτος αγωνία τις κινήσεις του. Τα μαύρα του χέρια έτρεμαν καθώς το περιεχόμενο του χαρτιού αποκαλύφθηκε. Ήταν μια φωτογραφία. Ήταν μια εικόνα του παρελθόντος που στοίχειωνε τον άνδρα. Ο ιερεάς στην θέα της φωτογραφίας ενστικτωδώς τον ακούμπησε στην πλάτη του…
Ήταν πλέον μόνοι τους μέσα στο λεωφορείο. Αυτοί και ο οδηγός.
Ο άνδρας κοίταξε τον ιερέα στα μάτια και είπε: «Θέλω βαπτιστώ…». Ο ιερέας δεν μίλησε, απλά ένευσε καταφατικά.
Τα μάτια παίζανε ανάμεσα στην φωτογραφία και στις σκέψεις του, ανάμεσα στο «τώρα» και στο «τότε».
Η φωτογραφία απεικόνιζε τον ίδιο, χαμογελαστό, ντυμένο σαν αντάρτη, κρατώντας ψηλά και περήφανα το όπλο του με φόντο νεκρά κορμιά ανθρώπων.
Γιατί την είχε μαζί του; Γιατί κουβαλούσε επάνω του αυτό το απάνθρωπο στιγμιότυπο; Τιμωρούσε τον εαυτό του; Μήπως δεν ήθελε να ξεχάσει τι είχε κάνει; Μήπως αυτή η φωτογραφία ήταν η παρουσία της συνείδησής του; Γιατί δεν την είχε πετάξει;
Μετανόησε, αλλά δεν ήθελε να ξεχάσει. Μετανόησε, αλλά κρατούσε τον εαυτό του στην ταπείνωση βλέποντας ποιος ήταν, τι έκανε, πως έζησε…
«Θέλω βαπτιστώ…» ξαναείπε «…μετανοιώνω…αγαπώ Χριστό….» και ξέσπασε σε λυγμούς.
Ο ιερέας τον αγκάλιασε… δεν είχε λόγια. Προσπαθούσε να συνειδητοποιήσει τι συμβαίνει, ποιος ήταν αυτός ο λαβωμένος ψυχικά άνδρας που με θάρρος του απεκάλυψε το παρελθόν του.
Η επόμενη στάση πλησίαζε. Ήρθε η ώρα να κατέβουν από το λεωφορείο. Ο ιερέας πήρε από το χέρι τον άνδρα. Στεκόταν και οι δύο τους αμίλητοι καθώς ο οδηγός άνοιγε την πίσω πόρτα ώστε να κατέβουν. Μπροστά τους βρισκόταν ο ναός όπου εφημέρευε ο ιερέας.
Η πόρτα του λεωφορείου έκλεισε και μαζί της έκλεισε και η πόρτα ενός παρελθόντος γεμάτο μίσος, οργή και ψυχική οδύνη. Τώρα πλέον ο ιερέας άνοιγε την πόρτα του ναού, μια πόρτα η οποία θα εισήγαγε τον ξενιτεμένο στην ενδοχώρα της συγχώρεσης, της ειρήνης, της ηρεμίας, της αγάπης.
Ένας ξενιτεμένος θα έβρισκε επιτέλους την πατρίδα του… μια πατρίδα που δεν έχει σύνορα ανθρώπινα. Μια πατρίδα στην οποία πολίτες της είναι όλοι όσοι δάκρυσαν για τα λάθη τους, πίστεψαν στην Αλήθεια, πλύθηκαν στο Λουτρό της Ουράνιας Υιοθεσίας και καταδικάστηκαν στην Αιώνια θαλπωρή Του.
Πηγή: imverias.blogspot.gr

Recommended Post Slide Out For Blogger