Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
Η
επανάστασις η εδική μας δεν ομοιάζει με καμμιάν απ’ όσες γίνονται την
σήμερον εις την Ευρώπην.
Της Ευρώπης αι επαναστάσεις εναντίον των
διοικήσεών των είναι εμφύλιος πόλεμος.
Ο εδικός μας
πόλεμος ήτο ο πλέον δίκαιος, ήτον έθνος με άλλο έθνος, ήτο με ένα λαόν,
όπου ποτέ δεν ηθέλησε να αναγνωριστεί ως τοιούτος, ούτε να ορκισθεί,
παρά μόνο ό,τι έκαμνε η βία.
Ούτε ο Σουλτάνος ηθέλησε ποτέ να θεωρήσει τον ελληνικόν λαόν ως λαόν, αλλ’ ως σκλάβους.
Μία φοράν,
όταν επήραμε το Ναύπλιο, ήλθεν ο Άμιλτον να με ιδεί. Μου είπε ότι:
«Πρέπει οι Έλληνες να ζητήσουν συμβιβασμό, και η Αγγλία να μεσιτεύσει».
Εγώ του αποκρίθηκα, ότι: «Αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος.
Εμείς, καπιτάν Άμιλτον, ποτέ συμβιβασμό δεν εκάμαμε με τους Τούρκους.
Άλλους έκοψε, άλλους σκλάβωσε με το σπαθί και άλλοι, καθώς ημείς,
εζούσαμε ελεύθεροι από γενεά εις γενεά.
Ο βασιλεύς
μας εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε, η φρουρά του είχε παντοτινό
πόλεμο με τους Τούρκους και δύο φρούρια ήτον πάντοτε ανυπότακτα».
Με είπε: «Ποία είναι η βασιλική φρουρά του, ποία είναι τα φρούρια;».
– «Η φρουρά
του βασιλέως μας είναι οι λεγόμενοι Κλέφται, τα φρούρια, η Μάνη και το
Σούλι και τα βουνά». Έτσι δεν με ομίλησε πλέον.
Πηγή: Συνοδοιπορία
